Ebru
@Luna2407
12 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Ben çocukken annem en şefkatli anlarında “ ancak bir annenin sevebileceği bir yüzümün olduğunu” söylerdi. Bunu söylerken sesi sıcak, aydınlıktı; şakaklarındaki deriyi geri çekip gözlerimi işaret eder, Çinli bir çocuğa benzediğimi söylerdi. Gülümserdi. Sanırım beni en çok, ne kadar çirkin olduğumu anlatırken seviyordu. Bu, ne kadar emek verdiğinin, ne çok fedakarlık yaptığının kanıtıydı; sevilmesi zor bir çocuğu sevmişti.
Reklam
Tarihi görmezden gelenin ne geçmişi vardır ne de geleceği.
İnsan öylece çocukluğunu arayıp da biraz olsun şanslı olmayı dileyemez.
Puan vermedi·352 syf.·
13 günde okudu
·2026 2. kitabı
Reklam