Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu analayabilseydim, asla kaçırmazdım mutluluğu. Derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gelmişti
Neden insanların ayak izleri, gönlümüzde değerli ve hatıralarla dolu yerlerde sonsuza dek kalmaz? Şimdi o dağlardan Düyşen'le birlikte döndüğmüz patikayı bulabilsem,toprağa kapanır, öğretmenimin ayak izlerini öperdim. O patika, benim için tüm yolların en değerlisi. Kutlu olsun o yol, o patika, yaşama dönüşümün, inancımın, yeni umutlara ve beni ışığa taşıyan o yol... O günün güneşine, topraklarına şükürler olsun
"Ne hale gelmiş bu nesil? Her şey önemli ama önemli olan önemli değil!" Ve kendi kendine soruyordu:"Eğer ölümün onlar için hiçbir önemi yoksa, yaşamanında yoktur. Öyleyse niçin ve nasıll yaşıyor bu insanlar?"