Ben susmayı öğrendim önce,
çünkü sesim bile benden şüphelendi.
Bir şeyleri anlatmak isteyen dil,
anlatacak hiçbir şey bulamadı.
Kendine eğilmiş bir çiçek gibiyim—
kırılmadım, ama büyüyemedim de.
Lunveth
"Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...
Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!"