Bir şey var sevginin alevleri içinde
Kendi kendini yiyen bir fitil,bir kömür var.
İlk hızını bulamıyor sevgi.
İyilik bile ,bir sıtma ateşi gibi yükselip,
Kendi aşırılığıyla öldürür kendini.
Nasıl ki ham meyve dalında durur da ,
Oldu mu kendiliğinden düşüverir yere.
Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak ,
En çabuk unuttuğumuz şeydir ,ne yapsak
Tutku bitti mi ,istemde biter gider...