"Yalım geceye ne güzel uymuş, kurşun yüreğe ne güzel uymuş, eli kolu bağlı durmak bize ne güzel uymuş, kanı kuruyup yangın karşısında,elimiz koynumuzda durmak bize ne güzel uymuş, ağıt sesi gönlümüze ne güzel uymuş...
Gözleri açılmış köylülerle savaşmak çok daha zordu, ama tatlıydı. İnsanlığa yaraşır bir davranıştı. Ve toprağı, bu kadar değerli bir şeyi elde etmek o kadar kolay olmamalıydı.
Zamanımız böylelerine hayran işte, böyle günün türküsünü çağıranlara !Göstərişlər ,kırıtmalar altında köpüğe benzer boş bir beyin .Bununla en parlak ,en ince görüşlü insanların ağzından girip burnundan çıkmayı becerirler.