«Senin yaşındayken ben de öyle düşünüyordum. Bir tür insan varsa neden geçinemiyorlar?
Hepsi aynıysa neden birbirlerinden nefret ediyorlar?
Scout, bir şeyleri yeni kavramaya başladım. Boo
Radley’in neden evde kilitli kaldığını anlıyordum artık. Kalmak istiyordu da ondan.»
«Bunu nasıl yaparlar. Nasıl?»
«Bilemem ama yaptılar. Önceden de yaptılar, bu gece de yaptılar ve bundan sonra da yapacaklar.
Yaptıkları zaman da yalnızca çocuklar ağlayacak.
Gerçek cesaretin ne olduğunu görmeni istedim.
Cesaretin, eli tabancalı bir adam olduğunu sanmanı istemem.
Mertlik, baştan bitik olduğunu bilip de
çabalamak, olacakları göğüsleyebilmektir. Binde bir kazanırsın ama kazandığın da olur.
«Yanılıyor olmalısın Atticus...»
«Neden?»
«Herkes senin yanıldığını düşünüyor.»
«Düşünebilirler.
Saygı göstermek gerekir ama başkaları ile yaşayabilmeden önce kendimle yaşamayı
bilmeliyim. Çoğunluğun sesi doğrudur kuralının dışında yalnızca vicdan kalır.»