Xanım Şəbi
@Lyasol
Reklam
Günün düşüncə başlanğıcı
İnsanlar bir birlerini ne kadar iyi anlıyorlardı…Bir de ben bu halimle kalkıp başka bir insanın
kafasının içini tahlil etmek,onun düz veya karışık ruhunu görmek istiyordum. Dünyanın en basit en zavallı hatta en ahmak adamı bile insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir. Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?
Kimi insanlar kendi ganlük yaşamlarının dar çerçevesiyle yetinirler. Kendilerini aşmayı da başkaları için yaşamayı veya kendilerini harcamayı da düşünmezler. Kişisel mutlulukları önde gelir onlar için. Aslında pek mutlu da olamazlar. Kendi küçük dünyalarının çekişmeleri,kuşkuları,hırsları,kıskançlıkları içinde yaşamlarını birbirlerine zehir ettikleri de olur. Ama yine de yaşamın çerçevesini aşmayı düşünmezler veya bundan çekinirler.
Kimi insanlarsa başka bir yol seçerler. Nereye varacağını bu yolun oraya varıncaya kadar pek bilemezler. Korkulu bir yolculuktur bu. O yolda kendilerini ve çevrelerini aşarlar. Kişisel rahatlıklarından ve mutluluklarından çok şey yitirseler de çok acı çekseler de yücelirler ve yüceltirler. Kimisi döner gene. Bedene döner. Hiç biri yok olmaz. Çoğu kez de çok iş görürler dünyada.
Tanrıların yasalarını,toplumları idare eden kişiler dikte ederler. İlahi takdir düşüncesi insanlardan çıkar.
Reklam