Siz hiç dünya ağrısı çektiniz mi ya da hâlihazırda çekiyor musunuz? Hiç uyandığınızda hiçbir şey yapmama isteği duydunuz mu, hayata karışabilenleri büyük bir hayretle izlediniz mi? Okulda, iş yerinde yahut sokakta, benim burada ne işim var dercesine boş gözlerle etrafa baktığınız oldu mu hiç? Muhtemelen yaşadınız tüm bunları, hayretle bakındınız çevrenize, omzunuzda nereden hâsıl olduğunu bilmediğiniz yüklerle arşınladınız caddeleri...
Beni avutsun diye yanımda iki yabancı, beyaz çiçek taşıyorum -artık soldular, kurudular, kahverengi ve kırılgan bir hal aldılar- akıl ile güç gittiğinde bile minnetin ve karşılıklı sevgi duygusunun insanoğlunun yüreğinde yaşamaya devam ettiğine tanıklık etsin diye...