Sanmayın, ben her şeyini yitirmiş bir adamım. Zamanla ben de evlenirim, herkes gibi benim de evim barkım, çoluk çocuğum olur. Yeni dostlar, arkadaşlar edinirim. Yalnız hiçbir zaman ele geçiremeyeceğim bir şey var, o da ebediyen yitirdiğim aşkımdır. Son günüme, son nefesime kadar Asel'i ve aramızda geçen güzel şeyleri anımsayacağım. İlyas böyle diyerek sustu, başını önüne eğdi. Sonra şunları ekledi:
- Ayrılacağım gün gölün kıyısına giderek o tepenin üstünde durdum. Tiyen-Şan dağlarına, Isık-Göl'e veda ediyordum: Elveda, Isık-Göl'üm, bitmemiş türküm benim! Mavi dalgalarını, sarı kumlarını yanımda götürmek isterdim ama gücüm yetmez buna. Sevdiğim kadının aşkını götüremediğim gibi seni de götüremem. Elveda, Asel! Elveda, al yazmalım, selvi boylum! Elveda, sevgilim, aşkım! Mutlu olman dileğiyle!..