Hepimiz birilerine bir şeyler borçluyuz. Bizi dünyaya getirenlere, bakıp büyütenlere, bir şeyler öğrenmemizi sağlayanlara. Ama yine de bu durum bazen onlara kızıvermemize mani olmuyor. Herhangi birine kızmak kolay. Zor olan, hem sevip hem borçlu olup hem de kızmak.
Keşke daha çok insan tanıyıp, daha çok insanın kalbini kazanabilseydim. Şimdi düşünüyorum da giderken yanımda götürebileceğim tek şey buymuş. İyi ki çalısmıs, bir işin ucundan tutmuş,insanlara az da olsa bir katkıda bulunmusum. İyiki kavgacı, sinirli biri olmamısım, insanları kırmamısım. Yoksa şimdi bu kadar rahat çıkamazdım bu yolculuğa...
Şu kadınlar ne garip mahluklar(...) Onlar için yaşamın temel şartı Sevilmek. Aşkla tutkuyla sonsuza kadar Sevilmek ve Asla Vazgeçilmemek. Her şeyi affedebilirler ama Sevilmemeyi Asla.
Sevgisiz bir dünyada kadınlara yer yok. Kadınlar var olmaya devam ettikçe dünyamızdan sevgi hiç eksik olmayacak. Canları, kanları pahasına bile olsa...
Hiçbir şeyi değiştirmezdim. Geri dönüp sevmediğim bir şeyi değiştirirsem belki o kötü şeyin beni ulaştırdığı iyi şeyi de kaybederim. Hiçbir pişmanlığın olmamalı ya da "Geri dönsem şunu yapardım, bunu yapardım" dememelisin.
After Life