Kapitalizmin motoru, hammaddesi olan insanlar, makineler, mallar ve hizmetlerle acımasızca işler. Ama ikisi de aşırı olan yoksulluk ve zenginlik arasındaki keskin eşitsizlik ezilenlerin tepkisini tetikler…
Reklam
Genç arkadaşı Gustav Janosch ona Rus devriminin hayatta kalma ihtimalini sorduğunda şöyle cevap verdi: “Akış gittikçe daha geniş bir alana yayıldıkça su sığlaşır ve kirlenir. Devrim buharlaşıyor ve geriye sadece yeni bürokrasinin balçığını bırakıyor. Istırap içindeki insanlığın zincirleri kırtasiye malzemelerinden yapılmıştır…”
“Bu dünyanın temel özelliği çürümüşlüğüdür… Bu dünyaya karşı bir savaş açacaksam, ilk önce onun temel özelliğini, çürümüşlüğünü aşağılamalıyım…”
Ortaçağ'daki acımasızlıklara ilişkin bir söyleyişinin ardından bana demişti ki: "Bu acımasızlıklar gerçekte acımasızlık değildir. Ortaçağ'ın bir insanı bizim bugünkü yaşam üslubumuzu bambaşka açıdan değerlendirir, tümüyle acımasız, dehşet verici ve barbarca görüp aşağılardı! Her çağ, her uygarlık, her gelenek ve görenek kendine özgü bir üslubu içerir, kendisine yaraşır incelikleri ve sertlikleri, güzellikleri ve acımasızlıkları barındırır kendisinde, kimi acıları pek doğal karşılar, kimi kötülükleri sabırla sineye çeker. Ne zaman ki iki çağ, iki uygarlık ve iki din birbiriyle kesişirse, işte o zaman insan yaşamı gerçek bir acıya, gerçek bir cehenneme dönüşür...
Reklam