Aritmetiğe indirgenen ölüm, kişisel bir trajedi olmaktan çıkıyordu...
Reklam
Sömürgecilik çıplak şiddettir ve ancak daha büyük bir şiddetle karşılaştığında boyun eğer...
Sömürge insanı din sayesinde de gözlerini sömürgeciden kaçırabilir. Kadercilik, ezenin tüm sorumluluğunu ortadan kaldırır; kötülüklerin, sefaletlerin ve yazgının nedeni Tanrı'ya bağlanabilir. Birey bu şekilde Tanrı'nın buyurduğu yıkımı kabul eder, sömürgecinin ve yazgının önünde eğilir ve içsel dünyasının bir anlamda yeniden yapılanmasıyla sakinleşir...
Sömürge insanı, hapsedilmiş bir insandır...
Tarihi yapan sömürgecidir. Onun yaşamı bir destan, serüven dolu bir maceradır. O, mutlak başlangıçtır: "Bu toprakları biz yarattık." Süreğen neden de odur: "Biz buradan ayrılırsak her şey biter, bu ülke Ortaçağ'a geri döner."
Reklam