Musa Kazım Çelik
@MKCkitap
“Okumadığın gün karanlıktasın”(Nuri PAKDİL)
Nurullah GENÇ’in en sevilen şiirlerinin bir arada derlendiği ,şiir severler için güzel bir kitap.O bizim için Yağmur’du,Siyah gözlerine beni götürdü,Rüveydaydı,Erzurum’un ta kendisiydi...
Rüveyda dediğim zaman
Anla ki, senin için yürüyor kelimeler
Çığlığımın atardamarlarından(syf 9)
Alaca bir at koşar içimde
Ezer toynaklarıyla anılarımı(syf 11)
Hangi çağın gelişidir bilmem,gülüşün(syf 15)
Sen sevda yüklü bulut,göklerimin sahini
Saklıyorum içimde seni bir tugan gibi (syf 19)
İçim sensin bu ilde;dışım sensin Rüveyda
Rüveyda,ben sendeyim;sen bendesin Rüveyda(syf 22)
Erzurum garında, banklar üstünde
susuzluktan ağlayan bir güvercin
içime vuruyor kanatlarını
nağmelerin ateşinde parlayan
kuşlar bölük bölük hayatıma giriyor
bütün çığlıkları kuşanmış ölüm
dudaklarında siyanür
oysa bilmiyor ki, bu yolculuktan
yollar tükense de, dönmeyeceğim
seni yaşamadan ölmeyeceğim
o çin harikası bakışlarını
o pekin gözlerini
gözlerin ki, gece donanmasıdır
Macar yazar Ferenc Molnar’ın 1907 yılında yayınlanan kitabı bizleri Budapeşte’nin yoksul bir semtinde olan Pal Sokağına götürüyor.Arkadaşlık,sevgi,bağlılık,dürüstlük,sadakat,inanç ve ihanet üzerine bizi alıp çocukluğumuza götüren hem çocuklar hem de yetişkinlerin rahatlıkla okuyabileceği güzel bir kitap.
Her yerde bir Pal sokağı ve her yerde Boka’lar,Nemecsek’ler,Gereb’ler ve diğer pal sokağı çocukları vardır.Hergün yanımızdan geçmektedirler,kimi zaman hayatımızın belirli bir safhasında karşılaşmışızdır ; kimisini sevmiş,kimisinden de hiç haz etmemişizdir.
Onların parolası Hahoo ho! Hahoo ho! İdi.Ya bizim ki...
Başarı elbette önemlidir ama Nemecsek gibi karakterli,güzel yürekli,sadakatli,ahlaklı,vicdanlı olmak bence başarıdan daha önemlidir...
1913’te Cezayir’de doğan, 1957 yılında Nobel Edebiyat ödülü sahibi olan,1960 yılında da bir araba kazası sonucu yaşamını yitiren Albert Camus’un 1947 yılında Yayınlanan VEBA kitabı,Cezayir’in Oran şehrinde meydana gelen Veba salgınını ve şehirde gelişen değişim ve olayları ustaca kaleme aldığı bir başyapıt.
Kitap farelerin şehrin sokaklarında,caddelerinde,apartmanların koridorlarında ,kısacası her yerde ölmesiyle başlıyor.İlk başta çok dikkat çekmeyen bu durum,insanlara da bulaşması sonucunda ,Başlarda tüm belirtiler de olmasına rağmen Veba’yı kimse kabul etmez.Ama ilerleyen dönemlerde vaka sayılarının artmasıyla bunun bir Veba salgını olduğunu kabul edip ,gerekli tedbirleri alma gayreti içerinde olan roman kahramanlarının olaylar karşısında kendileri,vicdanlarıyla başbaşa kalışlarını ustaca kaleme almış Albert Camus.
“Bir kenti tanımanın en bildik yollarından biri de insanların orada nasıl çalıştığına, orada birbirlerini sevip sevmediğine ve nasıl öldüğüne bakmaktır.” (Syf 13)
“İnsan ,alışkanlıklarını edindikten sonra günlerini kolay geçirir.” (syf 15)
“Herkesin vebayı kendi içinde taşıdığını çünkü kimsenin hayır kimsenin bundan kurtuluşu olmadığını biliyorum.” (Syf250)
“...bu hafifleme duygusunun hep tehdit altında olduğunu düşünüyordu”...
“ belki birgün insanların bir mutsuzluk yaşaması ya da bir şeyler öğrenmesi için vebanın kendi farelerini uyandırıp mutlu bir kente ölmeye yollayabileceğinden haneri olmadığını biliyordu Rieux..” (syf 303)
1998 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Portekizli Yazar Jose Saramago’nun usta kaleminden dökülen ,konuşma çizgileri yerine düz cümlelerin tercih edldiği ,etkileyici ve sürükleyici kitap. Günümüzde Coronavirüs belasıyla ülke ve Dünya çapında hepbirlikte mücadele ederken,insanlarımızın karantinaya alındığı bir zaman diliminde ;körlük pandemisiyle karşılaşılan bilinmeyen bir ülkenin bilinmeyen bir şehrinde olaylar gerçekleşiyor.
“Bakabiliyorsan GÖR.Görebiliyorsan FARK ET”
Kırmızı ışıkta beklerken arabasında kör olan bir adamla başlıyor kitap.
Günümüzün manevi körlüğünü, insanların bakıp ama göremediği ya da görmek istemediği için kör taklidi yaptığı birçok olayı ele almış Saramago.
Edebiyatımızın ilk edebi Romanı olarak Namık Kemal’in kaleminden ustaca,yalın ve akıcı bir üslupla yazılmış ama Sonlara doğru biraz sıkıldığımı itiraf etmeliyim.
Babıali’de Katib olan Ali bey, kötü şöhretli Mehpeyker ve iyi kalpli cariye Dilaşub arasında geçen hazin bir sonu olan kitap.
Ahmed-i Hani’nin 1692 yılında yazdığı Mem u Zin’e benzer. Mem ve Zin birbirine aşık iki insandır ama Beko vardır kötü kalpli çirkin ruhlu,Mem ve Zin’in kavuşmaması için elinden geleni yapar.Zindandaki Mem ,Zin’i görünce ölür. Zin de Mem’in ölmesine dayanamaz ölür, Tacdin Beko’yu öldürür.Mem,Zin ve Beko yanyana gömülürler.
Eğlence gibi hiç hükümsüz şeylerde bile beğenmediği hali riya ile beğenir görünmek insaniyet vazifelerinden sayılıyor.(syf 13)
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar, yine her adımda mezara bir adım daha yaklaşır.(syf 15)
İnsanın durumu budur, bir amacın arkasında dolaşır, fakat meydana gelmesine en fazla umutlu olduğu zaman yaklaşmasından çekinmeye başlar.(syf 22)
Eğer Tarak saçının bir teline zarar verecek olsa. Şimşir ağacı yetişen bütün yerleri yakarım.(syf 35)
