Kimi zaman ilerisi o kadar karanlık görünüyor ki, insan, düş kurmaktan bile korkuyor, aklının çalışmasını durduruyor, ne geçmişin, ne de geleceğin olmadığına kendini inandırmaya çalışıyor.
…yaşamın belli bir döneminde görüşlerinizin tümüyle değiştiğini, şimdiye kadar gördüğünüz bütün eşyanın, birdenbire size, bilmediğiniz yanlarını çevirdiklerini, bilmem hiç fark ettiniz mi?
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Mucizemsin benim, mutluluğumsun,
Bir noktası olmak istediğim Öyküm,
Huzurumsun,
Gözlerinde kaybolduğumsun.
Hasretimsin, özlemimsin.
Gerçeğim,
Hayalimsin.
Uğruna kendimi unutmuşluğumsun.
Toprağın en güzel kokusu,
Ve hududusun sonsuzluğun...
Seni çok özledim...