Bədəni təkcə boşluq və soyuqdan ibarət idi. Ruhu onsuz da ölmüşdü, geriyə qalan tək şey bədəninin də ölməsi idi...
Reklam
Peki ikisinin de yazıp çizdikleri ne işe yaradı? Birkaç okurun boş vaktini doldurdu. Tüm metinlerin kaderi budur işte.
Thales'ten tutun da üniversitelerimizdeki profesörlere, en
hayalperest akıl yürütücülere ve onlardan intihal yapanlara
kadar hiçbir filozof oturduğu sokağın terbiyesini dahi etkileyememiştir. Niçin? Çünkü insanlar metafiziğe göre değil,
adetlere göre hareket eder.
Bu, təbiəti pozmaq, Yaradanın qanunlarının
əksinə getmək deməkdir, çünki O, dünyanın
heç bir meşə və cəngəlliklərində bir-birinə
bənzəyən iki yarpaq belə yaratmamışdır.
Ancaq siz düşünürsünüz ki, fərqli olmaq
dəlilikdir.
«İllər necə də surətlə gəlib-keçir!» Yenə də özündən soruşursan: «Axı, nə elədin ki, bu uzun illər belə tez ötüb keçdi? Ömrünün ən yaxşı günlərini harada məzara gömdün? Sən yaşayırdın, ya yox?» «Bax, yaxşı bax, – deyə özünə xəbərdarlıq edirsən, – həyat getdikcə sönüb gedir! Bir neçə il də keçəndən sonra tamamilə tək qalacaqsan, sonra əli əsalı, taqətsiz qocalıq, onun dalınca da sıxıntı və məyusluq gələcək. Sənin xəyal aləmin sönükləşəcək, arzuların isə-öz təravətini itirib, xəzan vurmuş yarpaq kimi yerə səpələnəcək...»
Reklam