Mustafa
@MS06
69 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Ses yankılandı ve dağ sustu. Telefonum hiç çalmadı mesela, kimse ısrarcı olmadı. Ben herkesin yardımına koşarken, dargınları barıştırıp, kavgaları ayırıp, kırgınlıklar sona ersin diye kilometrelerce yol yaparken, benim telefonum hiç çalmadı. Onca zaman, onca mevsim bir kuyunun içinde düşerek hep daha büyük bir hızla ve kendi sesinden başka bir ses duymadan günlerce gecelerce düşerek tek başıma telefonum hiç çalmadı. O yüzden gözlerim hemen doluyor...
Reklam
Günümüzde aşk acısını, ölümün yasını tutmak gayet normal bir şeyken, bir dostun yokluğunun yasını tutmak yaşadığımız muhafazakar toplumda oldukça zor. Anlaşılmıyor; yanında bir dostun olmadığı için de o yasın üstüne bir yastık bastırıp boğmak zorunda kalıyorsun, nefessiz kalıyorsun ama ölmüyor şerefsiz, direniyor, ittiriyor ellerini nefes almaya devam ediyor zar zor.
Öfkelenmeye, üzülmeye hatta belki kabullenmeye bile fırsatımız olmuyor ilk zamanlar. Bir boşluğa düşüyoruz, o boşluk günler haftalar hatta aylar sonra bizi küüt diye yere çakıyor.
8/10
4 günde okudu
·2025 27. kitabı
