“Umut etmek mi?
Ne var ki umut besleyeceğim?
Günün kendinden başka vaadi yok, gayet iyi biliyorum bir akışı, bir de sonu olduğunu.
Işık diriltiyor beni, ama ne fayda; bugünü nasıl bulduysam öyle bırakacağım, birkaç saat yaşlanmış, bir duyguyla keyiflenmiş, bir düşünce yüzünden biraz üzülmüş olarak…