Merve demircan
@M_demircan2
Nietzsche’nin sözleriyle: “Yaşamak için bir nedeni olan insan her türlü ‘nasıl’a katlanabilir.” Bu tutsaklarla ilişkili her tür psikoterapötik ve psikohijyenik çabanın itici gücü olabilir. Bulunabilecek her fırsatta, onlara yaşamları için bir neden(amaç) verilmesi, varoluşlarının korkunç nasılına katlanmalarını sağlayacak gücü sağlamak için gereklidir. Hayatında bir anlam, bir amaç, bir hedef bulunmadığını, bu yüzden devam etmesine gerek olmadığını söyleyen kişiye acıyın; yakında kaybolacaktır. Tüm destekleyici argümanları reddeden insanın tipik cevabı şöyledir: “Artık hayattan bekleyecek bir şeyim kalmadı.” İnsan buna nasıl bir cevap verebilir?
Gerçekten ihtiyaç duyduğumuz şey, hayata yönelik tutumumuzun değişmesidir. Kendimizin de bunu öğrenmesi ve dahası umutsuz insanlara hayattan ne beklediğimizin önemi olmadığını, önemli olanın hayatın bizden ne beklediği olduğunu öğretmemiz gerekir. Hayatın anlamını sorup durmak yerine, kendimizi her gün ve her saat yaşam tarafından sınanan insanlar olarak düşünmemiz gerekir. Cevabımız sözle ve meditasyonla değil, doğru eylem ve doğru tavırla olmalıdır. HAYAT, nihai olarak SORUNLARA YÖNELİK DOĞRU CEVAPLAR BULMAK ve HER BİREYİN SÜREKLİ KARŞISINA ÇIKARDIĞI GÖREVLERİ TAMAMLAMAKTIR.
Bu görevler dolayısıyla hayatın anlamı da kişiden kişiye ve zamandan zamana değişir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Amentü bir müjdedir. Müjdemi isterim
Amentü bir müjdedir.
Tek başına Allah’ ın varlığına inanmak, insanın varlık muammasını çözmesi ve bu muammanın karanlığında sağlam bir ipe sarılması için yeter bir müjdedir.
Melekler,
İlahi kitaplar,...
Peygamberler,...
Ölümden sonra dirilme,...
Kader,...
Her şey O’ndan geldi ve O’na gidecek. Bu bir müjdedir.
MÜJDE! Allah (c.c) var!
Şu dünya hayatında sahip olup olabileceğimiz en büyük müjde, Allah’ın varlığıdır. İnsanların birbirlerine taşıyabilecekleri en büyük müjde budur. Hatta denilebilir ki, tek müjde budur. Çünkü öbür bütün müjdeler bu müjdeye bağlı. Ben bir insana bir konuda, diyelim ki maddi bir konuda, müjde götürsem, o müjdenin bir anlam ifade etmesi için gerçekleşmesi; gerçekleşmesi için de ilahi takdire doğru gelmesi gerekir. Bu da Allah’ ın varlığı ile olan bir şey. Işığın karanlıkları delip gelmesi, hareket etmemiz, besinimizi bulmamız, besinin hayat sürdüren bir öz taşıması, düşüncelerimiz, yaşantılarımız hep o kaderden, Allah’ın bağışından gelmekte.
...
Allah’a inanmanın müjdesini taşımak, bu dünyanın dar ufuklarında boğulan insanlara başka dünyaların da varlığını müjdelemek demektir. Evet, bu dünyada hakkı verilmeyen, öteki dünyada hakkını alacaktır. Bu dünyada zulme uğrayan, öteki dünyada zalimin nasıl cezalandığını gözleriyle görecektir...