Kimi zaman seferîyiz, kısa kılıyoruz namazı. Kimi zaman seferberiz, tüm varlığımızla gayret ediyoruz. Bazen bir sefertası açılıyor önümüzde, içinden sıla kokusu çıkıyor. Bazen bir sefaretnâme açılıyor, satır aralarında başka ülkelerin yüzü görülüyor.
Ve biz, her an yolda, her an yolcuyuz.
insanın ilk varlığının, doğumunun bile ayrılıkla başlar. İnsan, doğumdaki ayrılıkla ilk nefesi alır, ciğeri yanar, ağlar. insan, her ayrılıkta bir dönüşüm fırsatı bulur, kendine yaklaşır.
Fakîh Ebulleys es-Semerkandî (rah.) demiştir ki:
Zenginlerle oturup kalkanların, dünya sevgisi ve dünya rağbeti artar.
Dervişlerle, kanaatkâr kimselerle oturup kalkanların, Allâhü Teâlâ’nın taksim ettiği rızka şükredip ona razı olması artar.
Sultanlarla oturup kalkanların, kibri ve kalp katılığı artar.
Çocuklarla oturup kalkanların, oyun ve eğlenceye meyli artar.
Fâsık kimselerle oturup kalkanların, günah işlemeye ve isyana karşı cüretleri artar, o kimseler günahlarından tevbe etmeyi geciktirir.
Sâlih zâtlarla oturup kalkanların, ibadet ve tâatte bulunma rağbeti ve haramlardan sakınma arzusu artar.
Âlimlerle oturup kalkanların, ilmi ve verâsı artar.
Denilmiştir ki: Âlimlerle oturmak, onların meclisinde bulunmak, din için bir ilaç, beden için de bir süstür. Fâsıklarla oturmak, onların meclisinde bulunmak da din için bir yara, beden için de ayıp ve kusurdur.
25/12/2025