Güray Süngü'den okuduğum üçüncü kitap. Ancak en çok yüzüme tokat gibi çarpanı. Sanki biri bak sana bir masal anlatıcam diyip bir şeyler anlatmaya başlıyor ama anlattıklarının masal olmadığını anlayınca içine bir şeyler oturuyor, ağzında acı bir tat oluşuyor gibi. Çok sevdim. Herkes sevmez muhtemelen ama ben çok sevdim.
Biz sanıyoruz ki, alıştığımız yoldan bizi çekip aldılar mı bizim için artık her şey bitmiştir. Oysaki yenisi, iyisi asıl o zaman başlıyor. Hayat oldukça mutluluk da vardır.