Derya Yıldız
@Madaboutreading
İngilizce Öğretmeni
Üniversite
62 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Ama kalbim özerkliğini ilan etmişti çoktan, sandoz gibi eriyip dolaşım sistemime karışmış, şakaklarımı zorlamaya başlamıştı. Binlerce kalp aynı anda atıyordu içimde. Beynim sorumlusu olduğu bedenle kontağını çoktan yitirmiş, her saniye irtifa kazanıyordu. Kuleden iniş izni istiyordum. Kule beni duymuyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nicedir tekdüze kan pompalayarak beni belli bir seviyede hayatta tutmasının dışında, kalbim hiçbir şeye çok üzülmemiş, hiçbir şeye çok sevinmemiş, sadece durmayı tercih etmişti. Ama şimdi bir bizon sürüsü koşuyordu içimde.
Günü başlatan o cılız çizgiyi seviyordum. Ben tam gecenin karanlık kuyusuna düşmek üzereyken son anda yetişip bana sabahı getiriyordu çünkü. Sabah nispeten kolaydı, sabah gelince ağrı azalıyordu, taşıması zor şeylerin taşıması kolaylaşıyordu.
Geçmişime, geleceğime, hayatımın bütün zamanlarına bakıyorum ve zamanın bir erozyon olduğunu düşünüyorum. Zaman üstümüzden geçiyor, bizi ve her şeyi incecik rendeliyor, her şeyi toza dönüştürüyor.
İnsanı içine çeken güzel bir giriş:1000k
Unutma yetisini kaybetmenin siyah mermerden yapılmış kaskatı bir levha haline getirdiği hayatım bundan otuz küsür yıl önce alt üst oldu. Bir gece sabaha karşı bir saatte annemin uyurgezer olduğunu fark ettim. Ama hayatım annem uyurgezer olduğu için değil, annemin uyur halde gezerken bana söylediği şey yüzünden altüst oldu. Annem o gece benliğime öyle bir darbe indirdi ki, bir daha yaşadığım hiçbir şeyi unutamadım.