Olduğum kişi olmaktan vazgeçip bir sanatçının fırçasından çıkan bir figür olmak istediğimde bu, günah gibi geliyor… Eğer bu günahsa, tövbe edin!
Evet, evet; siz tövbe edin.
Nitekim ben kaşımın gözümün değil, sizinle olan tanışıklığımızın ve yaşattıklarınızın utancı içinde, bana verilen bu vasfın ağırlığını kaldıramıyorum.
Kendi hâlinde bir insan olup ilkel duygu ve dürtülerinizin mağduru olmaktansa, bunu yine size anlatıp telafi beklemektense; bir kuş figürü olup beni çizene yapılan yergi ve övgüleri dinleseydim diyorsam ve bu da günahsa, bunun için de ben mi cezalandırılmalıyım?
Belki de aynı şeydir, bilmiyorum ki…
Durduğun yerde sende kusur bulmaları da aynı acıyı hissettiriyordur;
ve artık o yeri de değiştirememek kahrediyordur.
İyi ve huzurlu bir yer yok mu dünyada;
insan değilken, hatta canlı bile değilken…