Her ikisi de farkına bile varmadan ‘ daha güzel günleri’ bekliyolardı. İnsanlar değişik inançlarla ve hırslarıyla ne kadar karıştırılırlarsa karıştırsınlar kana, acıya, şiddete bulaştırsınlar bu muhteşem dünyayı yaşam bir umuttu sonuçta. Hiç bitmeyen bir umuttu.
“ Yaşam tempoları o kadar hızlanmıştı ki, savaş rüzgarları o kadar sert esmeye başlamıştı ki kimse işinden başını kaldırıp, yüreğinin sesini dinleyecek zamanı bulamıyordu. “