" Çünkü umut, kollarını kavuşturup beklemek değildir. Mücadele ettiğim sürece, umut beni hareketlendirir ve umutla dolu mücadele ettiğim yerde de bekleyebilirim."
" İnsanları inanılmaz bir şekilde değiştiren irade, bende yeni yeni belirmeye başlamıştı. Aşırı isteklerim, bende, korkunun verdiği sarılmalara benzeyen birtakım duygu gerilimleri yaratıyordu. Mücadeleden yüz çevirecek adam değildim ama karşılıklı bir aşkın mutluluğunu tatmadan da öbür dünyayı boylamak istemiyordum. "
Bu kitapta geçenler 72. Koğuşta olan Kaptan'ın hikayesi. Babayiğit olan Kaptanın Fatma ya olan aşkından sonra demir parmaklıklar ardında soğuktan donup ölmesi sonucu kitabın sonu hüsranla bitiyor.
Orhan Kemal kitaplarında insanı çeken bir güç var sizi alıp götürüyor taa uzaklara... Harika bir kitaptı. Anadolu insanını neredeyse tüm tiplemeleri var.
72. KoğuşOrhan Kemal · Everest Yayınları · 20247,5bin okunma