Mahfi Saye
@Mahfi_Saye
17 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nasıl başladıysa öyle biter
Puan vermedi·222 syf.·
2021 24. kitabı
Biri çıkıp bir oturuşta 220 sayfalık bir kitabı bitireceksin dese ihtimal vermezdim. Ama bugün ucundan başlayayım dediğim bu kitabı lavabo ihtiyacı haricinde kalkmadan tek oturuşta bitirdim. Sayfa sayısı ya da bitmiş olması sizin için meziyet olarak görünmeyebilir belki ama benim için gerçekten şaşılacak bir durum. Okurken dikkati çok dağılanlardanım ben de.
Kitabı bitirdim ve şu an göğsümde fil oturuyormuş gibi hissediyorum. İçim öyle acıyor, göğsüm öyle daralıyor ki anlatamam. Böyle olmamalıydı diyorum kendi kendime. Her şey bu kadar barizken önlenebilmeliydi, mutlu olunmalıydı, güzel günler geçirilmeliydi. Ama olmadı. Sabahattin Ali’nin ölüm sevdası bu kitapta da karşımıza çıkıyor ki kitabın sonunda Ahmet Oktay’ın bu konuda söyledikleri çok hoşuma gitti. Ahmet Oktay diyor ki: ‘’Sabahattin Ali’de ölüm ağırlıklı bir yer kaplamakta, hem kurtuluş hem direniş imgesi olarak belirmektedir. Toplumsal duyarsızlığın açığa çıkarılma aracıdır ölüm. Cinayet karşı kutbunda yer alır onun ama çift değerlidir: Bir yandan onuru kurtarır, öte yandan Ben’i zedeler. Cürüm içten içe kemirir insanı. Yani cinayet, son kertede bir çözüm sağlamaz, aşma’yı sağlamaz. Doğal ölüm, asıl anlam alanını kavramamıza yardım eder. Kuyucaklı iletişime giremediği, konuşamadığı için doğrudan belirleme, saptama yapamaz.’’
Evet, bu cümlelere o kadar çok katılıyorum ki. Enfes bir analiz yapıldığı kanaatindeyim.
İncelemelerde kitap konusuna yer vermekten çok hissettiklerimi paylaşma taraftarıyım. Bu sebeple yine öyle yapacağım. Dedim ya göğsüme fil oturmuş gibi hissediyorum diye. Seninle başlamadı kitabını okuduktan sonra kendimce Yusuf’u analiz ettim bir süre. Henüz 6 yaşında anne ve babasının öldürülüşünü görmüş ve hatta katilleri ile savaşacak kadar cesaret göstermiş bir çocuk. O zamanlar sözü
Bir ülke, bir kadın ve bir oğul
Puan vermedi·416 syf.·
2021 23. kitabı
Harika bir kitap okuduğumu düşünüyorum. Yazar ile ilk defa tanıştım. Ve gerçekten de çok beğendim. Bu incelemenin çok uzun olacağından korkuyorum şu an. Ela gözlü pars, Celile. Kitap asla biyografi ya da aşk kitabı değil. Ama hepsini barındırıyor. Yani neredeyse değinmediği hiçbir şey yok. Ama asla temelinde bir aşk hikayesi değil. Ben okumaya başlarken öyle düşünmüştüm. Yanıldığımı anladım.
Genç Türkiye’nin temellerinin atıldığı dönemde ülkenin aydınlarının içinde bulunduğu durumları okuyoruz kitapta. Celile. Nazım Hikmet Ran’ın annesi. Çalkantılı aşk hayatı, siyasi çekişmeleri, sanatçı kişileri gayet net ve anlaşılır bir dille anlatmış Osman Balcıgil. Sağcısı, solcusu, Payitaht aşığı, Türkiye sevdalısı diye ayırt etmeksizin her görüşün ve olayın asla yorum katılmadan yazıldığını düşünüyorum. Aşk konusu ile devam edecek olursam, canımı sıkan birkaç husus var. Dönemin aydınlarının evli bir kadının -erkeğe göre aldatılma, kadına göre gerçek aşk- yeni bir ilişkiye yelken açmasındaki yardım ve yataklıklarını şaşkınlıkla okudum. Bunu bu kadar kolay ve basit bir şekilde kabul edip bu olayın gerçekleşmesi için sarfettikleri çaba gerçekten canımı sıktı. Ben de objektif olmak adına iki taraftan da bakıyorum duruma. Kadın ve kocası tarafından. Bahsettiğim şey olayın kendisi değil, bu aile dostlarının yardım ve yataklıkta bu kadar sorgusuz sualsiz olmasından bahsediyorum. Bu gerçekten de şaşırttı beni. Kaldı ki koca da öyle sadakatli bir adam değilmiş. Sonradan ortaya çıktı tabi.
Siyasi durum için ise şunu gördüm. Yine bu aydın bireylerimiz onlara göre umutsuzluklarından, bana göre ise vatan hainliklerinden dolayı savaşmayı değil, şartların en uygun göründüğü ve en güçlü olan başka bir ülke himayesine bu kadar kolay girebilmeyi kabul etmiş olmaları. Evet, Celile’nin
Kiminle Başladı?
Puan vermedi·240 syf.·
2021 22. kitabı
Evet, güzel bir kitabı daha bitirdim. Daha önce çok sevdiğim bir dostum okumuştu ve bana okumam gerektiğini ama tıbbi terimlerden yorulabileceğimi söylemişti. Ben de bu yüzden hiç düşünmemiştim okumayı. Ama yine başka bir dostum o kadar da yorulacağını sanmıyorum dediğinde karar verdim okumaya. Evet, biraz yorulduğum söylenebilir ama o kadar da değil.
Seninle başlamadı! Gerçekten bu kitap için çok uygun bir isim. Başımıza gelen birçok olayın aslında bizimle doğrudan ilgili olamayacağını, atalarınızın, en azından bizimle birlikte önceki üç neslin sorunu olduğunu ve bizim bu sorunların hayatında olaylar olarak gerçekleştiği son nesil olabileceğimizi anlatıyor. Çok da güzel anlatıyor. Aile sırlarınız var ise, bu kitabı okurken hepsini ortaya çıkarabilirsiniz. İlk 50 sayfa o kadar yordu ki beni acaba bıraksam mı dedim ama hani okudupunuz kitaplarda kendinizden bir parça bulduğunuzda okuma isteğiniz artıyor ya. İşte 90. Sayfadan sonra bir an önce bitirmek istedim. Herkesin kendinden, ailesinden ve atalarından bir şeyler bulacağına adım gibi eminim. Kendi aile geçmişinizde bir yolculuğa çıkarıyor sizi. Ve bazen en sinirli, en depresif olduğunuz anlarda içinde bulunduğunuz durumu aslında ailenin başka bir üyesinin daha evvel yaşadığını fark ediyorsunuz. Mesela aniden gelen bir ruh daralmasının aslında size değil, ailenizden birinin içinde bulunduğu, yaşadığı veya reddettiği bir durumun sonucu olduğunu anlıyorsunuz. Ben böyle söylediğim de tabi ki çok anlaşılır gelmiyor ancak kitabı okuduğunuzda anlayacaksınız.
Aile bireylerinden birinin yaşadığı travmayı tekrarlayan sizin için bunun farkındalığına varmanızı sağladığı gibi çözüm için de bir takım direktiflerde bulunuyor. Bunu hasta örnekleri ile açıklıyor ve gerçekten başarılı sonuçlar alınıyor. Ancak okurken şunu düşündüm.