Gözlerinin içi gülen kadınlar vardı, hayat doluydu kahkahaları, o hülyalı bakışları uzun saçları gibi hayran bırakırdı kendini insana.
Sonra bir gün bir yazı okudum."Bir kadının gözlerinin içi gülüyorsa, onu gerçekten seven bir adam vardır hayatında" yazıyordu.
İşte o gün anladım aslında "Beni hiçbir zaman sevmemişler, hep öldürmüşler," dedim içimden.
"Bir adam ne kadar merhametli olursa o kadar güzel severmiş ya bir kadını, Fikret'in de beni bütün kalbiyle, vicdanıyla sevdiğine inanmak istiyordum..."
"Ben bir kadınım... Benim de duygularım, bir ruhum, benim de hislerim var. Üstelik ben bir anneyim.
Hem erkeği hem de kadını doğurur, ikisine de hayat verebilirim...
Bu yüzden ruhumu ve kadınlığımı bir bütün olarak görmek istemeyen bir adam bana sevgi değil, ancak mutsuzluk verebilir."