Mahmut ucan
@Mahmut_ucn
#masamdakiler
Mahmut_ucn instagram
Dicle üniversitesi maden ve makine mühendisliği
Harry Potter seni okumak için hiçte geç değilmiş. Tamam ben fantastik dünyayı pek sevmem hatta laf aramızda hiç sevmem ama ilk okuduğum eserden bu yana gittikçe bu serinin fantastik diye nitelendirilmesine karşı çıkma yolunda ilerlediğimi gördüm. Pardon sadece fantastik :) Çünkü tamam Harry fantastik kurgu ile olan bir eser ama sadece o değil.
Serinin 4.kitabı j.k.rowling cidden büyük iş başarmış bunu her kitapta desem de az kalır çünkü bu tarz bi seriyi hem oluşturmak hemde bu kadar kalın kitaplarla donatmak cidden büyük başarı yani istense her biri 200 sayfa civarı ve sayısı şimdikinin yaklaşık 3 katı filan eser bırakabilirdi.
Yıl yeni başlıyor ve Harry aslında en başından beri onun pesinde olan ün ve şöhretinden kurtulup normal bir insan gibi o yıl okulunda üç ayrı büyücü okulundan gelen büyücüleri izleyip arkadaşlarıyla sohpet etmek isterken birileri onu o turnuvanın Içine hem o istemeden hemde kurallara aykırı bir şekilde sokuyordu. Harry bu turnuvada dostluğu, çevresinin ona duyguyu inancı, karakteri, takım çalışmasını yaşadı şahit oldu. Turnuvanın sonu onun için belki de bir tuzaktı ve onunla da yüzleşti aslında seri özelliğini bence sırlar odası ile hafif hafif kazanan bu yolculuk esas şimdi başlıyor ve önümüzdeki ay ki eserde göreceğiz. Profesör Dumbledore un dediği bir takım sözlerin gücünü. Cidden kişinin ne olarak doğduğu mu önemli yani geçmişi mı o oluşturulmadan olan geçmişi yada kendi seçimleri ile olan geleceği mi? Sizce hangisi
#masamdakiler #neokuyorum #okudumbitti #harrypotter #harrypotterveateskadehi @j.k.rowling
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Osamu Dazai biraz hayatına bakınca yazarın ne kadar aykırı ve var olan düzene ters giden bir adam olduğunu anlamak mümkün eser ikinci dünya savaşını yaşamış ve bunun ardından bizim birinci dünya savaşında yaşadığımız tramvanın besbeterini yaşamış bir ülkenin edebiyatından geliyor. Bir yanda savaştan sonra gittikçe halk içine karışan bir soylu sınıfı ve onun çektiği zorluklar diğer tarafta ise kişilerin kendi yürek yangınları.
Kitap belki japonya'nın aşk ve devrimi alıp saygı ve öz bilinci kaybetmesini anlatmaya çalışıyor yada ben öyle anlıyorum. Kitabın adı da yeterince ilginç doğan güneş ülkesi japonya nin batan güneş romanı birde kitap bitince bizim bayrak geldi aklıma ay ve yıldız bizim de aslında bulutların ardında kalmış bir kamerimiz ayımız yok mu aslında ne kadar paralel süreçlerden ne kadar farklı sonuçlar yaşamışız
Dazai umarım Kazuko o çocuğu hayalindeki gibi yetiştirir çünkü belki de en önemlisi o "kadınların sağlıklı çocuklar doğurması" daha sağlıklı dünyaya yasama ümidiyle vesselam
#masamdakiler #neokuyorum #okudumbitti #batangunes #osamudazai
Ve bu kitabı benle tanıştıran 
Hülya Açılan a sonsuz teşekkürlerle
Hülya Açılan a sonsuz teşekkürlerle
Damızlık kızın öyküsü ilk kısım olarak girişte şunu diyim cidden okuru yorup, sınırlarını zorlayan bir eser özellikle kitabın yaklaşık üç'te bir'lik bölümü ciddi anlamda ne okuyoruz ya da ne oluyoruz abi durumundaydım fakat aldığım bir tavsiy e burada etkili oldu üstüne git bu eser kendini öyle kendini kolay bırakmaz diye cidden öyle oldu kitabın yarisindan sonra eser yavaş yavaş kendini bıraktı. Kitabın temel yorumu arka kapakta yazıldığı gibi Feminist Distopyasi olarak görünse de bence hikaye o kadar da basit değil. Ütopya okumak daha rahattır çünkü yazar okuru da düşünmeye kitabı yazmaya ortak eder ama distopya olmamasını istediğimiz bir gelecek olduğu için biz her an hikayenin dışından yeniden içine girmeye çalışıyoruz. Hadi bizi hikayenin dışına iten kısımlardan gelelim. Evde bulunan ve üreme makinesi gibi görünmesi ve hiçbir kadının bir adının olmaması sonra onların ülkenin bu otokratik rejime geçerken kadınları önce tamamen sistemin dışına itmesi ve sonra oradaki kadınların bazılarına ufak güçler verip onlara gücü havuç gibi gösterirken kimilerine de ceza olarak kolonileri yada genel evleri sopa gibi bulundurması. Sonra tüm kadınlar sadece evde tutulduğu komutanin adı ile anılması ve tek tip kıyafet yani siz üreme ordusundansınız izlenimi ve son olarak kitap boyunca devam eden sıcağın ortamdaki karanlık ve kötülüğü temsili. Hikayede tabiki bu baskıya başkaldıranlar da var. Bir de beni etkileyen başka nokta ise bize bu sürecin adım adım gelişi ile anlatıyor ve sanki dünya günümüzde benzer bir süreçte değil mi?
En son mu sonu yazar abla azıcık bize bırakmış benim sonumda şu içerdeki ablamız aydınlığa ulaşıyor ve disardaki ailesini bulup mutlu bir şekilde yazıyorlar.
Şimdi ufak bir eleştiriye geldi sıra yukarda da dem vurdum bu hikayeye sadece Feminist Distopyasi
