-Dünya gerçekten de çok güzelmiş.
-Kralın bahçesi dünya değil ki, Dünya çok büyük bir yer her tarafını görmen 3 gün sürer.
-Nereyi seversen orası senin dünyandır...
Para hiçbir zaman insanı adam etmezdi. İyisi mi, buldu mu, yemeliydi.
Yoksa bizim bilemeyeceğimiz bir görüşe, bir ahlaka saplanırdı insan. Bu ahlakta yalnız, yalnız o para denilen şeyi her ne pahasına olursa olsun kazanmak vardı. Şeref de oydu. Ahlak da oydu. Namus da oydu. Bir bakıma, doğru da: onunla satın alınmayacak hiçbir şey yoktu: Pırlantasından insanına kadar...