“Ben ağlamam”
dedim kendime.
“Kurutamam gözyaşlarımı çünkü.Başlarsam duramam diye ağlamam.Bütün damarlarım,kemiklerim çıkar gözpınarlarımdan.Geriye tek bir derim kalır…”
hiçbir şey kalmıyor geriye (nereye?) Oysa bir şey arttırılmalı,saklanmalı,korunmalı kara günler için (daha da mı?) Ben yaşarken yaşamımı ve ölümümü tüketiyorum.