Ben Serkan
@Manifestom
Vicdan ; Bence en güzel tersinden özetlenir .Vicdan, kişinin kendi içindeki cehennemidir. O nedenle dir ki ben insanların dinine ,eğitimine ,zenginliğine ,statüsüne değil Vicdanına bakarım .
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
karşınıza çıkan seçenekler siz öyle istediğiniz için mi? yoksa insan psikolojisinin ,sosyal davranış analizlerinde toplanan verilerinin sonucu mu? kesinlikle okunmalı,hayata bakış açınız değişecek...bir de zihniniz benim gibi durmuyorsa... Hayatımda bu yaşıma kadar şansa inanmayan ben bu kitapla şansa inanmaya başladım .Kahneman kitabında iki farklı düşünme sistemi sunuyor. Hızlı, otomatik ve sezgisel olan Sistem 1 ile yavaş, analitik ve bilinçli olan Sistem 2. Bu iki sistemin günlük kararlarımızdan hayatımızın büyük seçimlerine kadar nasıl etkileşimde bulunduğunu detaylı bir şekilde açıklanıyor. Kahneman’ın psikoloji alanında yaptığı gözlem ve deneylerin, insan davranışıyla ilgili genel yargılarımızın yanlışlıklarını kanıtlaması, kitabı okurken beni en şaşırtan olgular oldu. Kesinlikle okunur. En farkında olanlarımızın bile şaşırabileceği, aydınlanacağı bilgiler, araştırmalar ve deneyler içeren bir kitap. Son derece ilginç ve başarılı buldum. Özellikle pek çoğunun kendisini daha iyi tanımasını ve belki bir takım kararları verirken bazı noktalarda düşünce şekline dikkat etmesini öğretebilecek bir kitap.
Gürültü’yü okurken kararlarımızın ne kadar çok ‘gürültü’den etkilendiğini fark etmek hem şok edici hem de göz açıcı oldu! Daniel Kahneman ve ekibi, yargılarımızdaki rastgele hataları, sistematik önyargılardan ayırarak çok net ve çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Mahkemelerden tıbba, işe alımdan politikaya kadar her alanda karar kalitesini nasıl artırabileceğimizi bilimsel veriler ve gerçek hayat örnekleriyle anlatıyor. Kitap karar verme süreçlerindeki görünmez ama etkili bir sorun olan “gürültü”yü merkeze alarak, insanların benzer koşullarda bile neden farklı yargılara vardığını çarpıcı örneklerle açıklamakta. Daniel Kahneman ve çalışma arkadaşları, bireysel sezgilerin sanıldığı kadar güvenilir olmadığını; ruh hâli, deneyim, çevresel faktörler ve kurumsal alışkanlıkların kararları ciddi biçimde etkilediğini anlatmakta. Kitap, özellikle hukuk, eğitim, sağlık ve yönetim alanlarında tutarsız kararların doğurabileceği adaletsizlikleri tartışmaktadır. Yazarlar, standartlaştırılmış süreçler, kontrol listeleri ve ekip temelli değerlendirme yöntemleriyle bu hataların azaltılabileceğini savunmuştur..
Hızlı ve Yavaş Düşünme’den sonra okunması gereken, karar alma becerinizi kökten geliştirecek muhteşem bir kitap. Kesinlikle herkes okumalı!
avusturyalı psikiyatrist alfred adler’ın bence iyi bir ekol olmadığının kanıtı olan lakin çok da fena olmayan psikiyatri kitabı. ağır bir dili yok çok terimsel şeyler yazmıyor. kabaca bilgiler veriyor karşıma geçmiş sohbet ediyor gibi. 40 dakika gibi bir süredir elimde olmasına karşın 100 sayfayı devirmişim. lakin özellikle ilk bölümde beni iyice uyuz etti. yaşamın amacının toplumla birleşmediği noktada o hayatın bir çöp olduğunu iddia ediyor ama günümüzde ismini andığımız pek çok sanatçı zamanında kuytu odalarca işler yapıp kimseye göstermeden ölüp gittiler. bu insanlar o zaman için amaçsız ve anlamsız bir hayat sürerken eserlerinin yüzlerce yıl sonra ortaya çıkıp böylesine değerli şeyler olmasından dolayı hayatları şimdi mi amaç ve anlamını buldu. şayet öyleyse bu ne biçim bireysel psikoloji?
aynı şekilde evliliği bir dayatma gibi göstermiş ve hatta ilk anılar ile ruhsal sorunları bağdaştırdığı bölümde bir kadının 35 yaşında ve evlenmemiş olmasını korkunç bir şeymiş gibi defalarca vurgulamıştır.
ayrı bir sinirimi bozan durum ise psikiyatristlerin pek çoğunun reddettiği ama büyük bir oranda da kabul gören kadın ve erkekten başka cinsiyetlere ait hissetme yahut hissetmeme ya da ikisini beraber yaşama durumları var ki hermafrodizm hiçbir bilim insanının yok diyebileceği bir şey değilken cinsiyetleri çok düz bir görüşle ele alıyor. kişi kendini ya kadın ya erkek hisseder diyor ve geçiyor. burda da kendisine katılmıyorum.
ruh ve beden devinimini bahsettiği noktalarda da bence çok sığ bir düşünce tarzı var. ruh bu kadar tek işi bedene hadi diyen bir şey değil sanıyorum ki. bir psikiyatristin resmen ruh yoktur diyecek boyutta yazılarını okudum resmen bu satırlarda.
100 sayfalık süreçte biraz da tiye alarak okuduğum kısımlarda beni rahatsız eden şeyler bunlardı. dediğim
