Rüya Özcan
@Manxcat
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap 
Doppler’in devam kitabı. Okumadan önce göz attığım diğer incelemelerde genellikle herkes ilk kitaba göre başarısız bulmuş ama ben aynı fikirde değilim. Bence yazar kendine özgü üslubunu daha özgürce kullanmış bu kitapta ve bu benim oldukça hoşuma gitti. Olay örgüsü ilk kitaptaki kadar net ve akıcı değildi ama yazarın arada hikayeyi kesip bir şeyler anlatması çok hoştu. Arkadaşla sohbet ediyormuş havası vardı bence. İlk kitabı okuyanların hiç beklemeden bunu da okuması tavsiye olunur.
Kitabı hediye eden 
Rüya Özcan hocama buradan da teşekkür ediyorum.
Doppler’in devam kitabı. Okumadan önce göz attığım diğer incelemelerde genellikle herkes ilk kitaba göre başarısız bulmuş ama ben aynı fikirde değilim. Bence yazar kendine özgü üslubunu daha özgürce kullanmış bu kitapta ve bu benim oldukça hoşuma gitti. Olay örgüsü ilk kitaptaki kadar net ve akıcı değildi ama yazarın arada hikayeyi kesip bir şeyler anlatması çok hoştu. Arkadaşla sohbet ediyormuş havası vardı bence. İlk kitabı okuyanların hiç beklemeden bunu da okuması tavsiye olunur.
Kitabı hediye eden Rüya Özcan hocama buradan da teşekkür ediyorum.
Rüya Özcan
Kitabı beğenmene sevindim Tunahan Hocam ☺️
Reklam
Kitabı Rüya Hocamın ( Rüya Özcan ) tavsiyesiyle hızlıca aldım ve aynı hızla okudum. Zaman olarak her şeyden vazgeçip köye yerleşme hayalleri kurduğum bir ana denk gelmesi epey ilginç bir tesadüf oldu. :)
Kitabın içeriğine gelecek olursak; yazarın üslubunu 
J. D. Salinger’e benzettim, üsluptan kastım sadece yazım dili. Hikayelerinde bir benzerlik hatırlamıyorum, belki de vardır -Jerome_David_Salinger608.jpg)
Çavdar Tarlasında Çocuklar’ı okumamın üzerinden bayağı zaman geçti. Olayın içine girmekte hiç zorlanmadım, günlük sayılabilecek bir duruluk vardı. Okurken şunu hissettim; her erkeğin içinde bir Doppler yaşıyor, bu Doppler’in ortaya çıkıp çıkmayacağı veya ne zaman çıkacağı belirsiz olmakla birlikte yaşadığına eminim.
Rüya Özcan ) tavsiyesiyle hızlıca aldım ve aynı hızla okudum. Zaman olarak her şeyden vazgeçip köye yerleşme hayalleri kurduğum bir ana denk gelmesi epey ilginç bir tesadüf oldu. :)
Kitabın içeriğine gelecek olursak; yazarın üslubunu J. D. Salinger’e benzettim, üsluptan kastım sadece yazım dili. Hikayelerinde bir benzerlik hatırlamıyorum, belki de vardır Çavdar Tarlasında Çocuklar’ı okumamın üzerinden bayağı zaman geçti. Olayın içine girmekte hiç zorlanmadım, günlük sayılabilecek bir duruluk vardı. Okurken şunu hissettim; her erkeğin içinde bir Doppler yaşıyor, bu Doppler’in ortaya çıkıp çıkmayacağı veya ne zaman çıkacağı belirsiz olmakla birlikte yaşadığına eminim.
Rüya Özcan
Her kadın için konuşamam ama kesinlikle benim de içimde bir Doppler yaşıyor demiştim kitabı okuduğumda. Serinin devamında işler biraz(?) değişti.
Şiir iletisi olsun mu?
(Sevdiğiniz bir şiiri bırakır mısınız buraya?)
Rüya Özcan
Cemal Süreya – Sen Gelsen Sözleri
Şimdi açsam pencereyi beklesem
Sen gelsen
Olmaz ya hani geliversen
Hiç bir şey sormasan
Hiç bir şey söylemesen
Sussam
Sussan
Sussak.
Susuşların anlattığını dinlesek
Sırt sırta otursak
Katılasıya ağlasak
Sormasak birbirimize sebebini
Sarılsam
Sarılsan
Sarılsak.
Ve yine hiç bir şey konuşmasak
Ama anlasak
Ne vardı sahi
Olmaz ya
Hayal ya
Hani diyorum olsa ne vardı.