Sevgili Şeyhim;
Ben Allah’ı çok seviyorum
Onu düşünce içim titriyor; elim - ayağım - soluğum her şeyim kesiliyor
Ama O’na bir türlü açılamıyorum
Ne yapmalıyım?
Sen beni öpersen belki de Fransız olurum
Şehre inerim bir sinema yağmura çalar
Otomobil icad olunur Zarifoğlu ölür
Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür
-Sengalliler dahil değil
Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihaplanır
Çağdaş coğrafyalarda üretir cesaretlerini siyaset bilimi
O vakit bir sûfiyi tül darplarda gebertebilirsin
Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin
-Yoksa seni rahatsız mı ettim?
Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar şeklidir şimdi göz göze gelmak
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak
-Freud diye bir şey yoktur!
Sen beni öpersen belki de gangsterleşirim
Belki de şair olurum ve seni de aldırırım yanıma
Bilesin; göğüsümde hangi yöne açmış tek gülsün
Yani ya bu eller öpülür, ya da sen öldürülürsün
-Haydi iç de çay koyayım