Tüm düşünceler er geç ölüme vardığına göre, öyle bir an gelecektir ki, artık o sinemasında kendisiyle birlikte ölümden başka hiçbir şey göremez olacaktır.
Onlar şimdi kime ya da neye acısınlar yani? Üstelik ne diye? Ötekileri mi düşünecekler? Bugüne kadar kim başkasının cehennemdeki yerini almak üzere oraya inmiş? Asla. Olsa olsa birinin ötekini zorla oraya indirdiğine tanık olursunuz. O kadar.
Pek konuşmuyorduk, birbirimize söyleyecek bir şeyimiz kalmamıştı. Zaten, her şey ayan beyan ortada olduğunda, sözcükler neye yarardı ki, kavga etmekten gayri?