Marcie
@Marcie
57 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Oysa hayat, her bölümünde ayrı bir hikâyenin döndüğü neşeli bir dizi değil, sonunda herkesin öldüğü ve katilin bulunamadığı sıkıcı bir filmdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Daha anlayamamıştı, sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmasının mantığa aykırı olduğunu. Ölüm mutlu bir son olamazdı.
“Ben ağlamam” dedim kendime. “Kurutamam gözyaşlarımı çünkü. Başlarsam duramam diye ağlamam. Bütün damarlarım, kemiklerim çıkar gözpınarlarımdan. Geriye tek bir derim kalır...”
Her şey sessiz bir film gibiydi. Sadece müzik vardı,duyulan. Gerisi sığırlar için bir tiyatro... Kim kimi duymuştu ki zaten,bugüne kadar? Kim kimin çığlığına koşmuştu ki?
Çünkü unutabiliyordum ben. Kendim!Sadece düşünerek. Ve bir gün gelecek. Sadece düşünerek, düşünmenin kendisinde yok edecektim.