Aslı
@Maria26
35 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Reklam
"Gelecek önümde bir kara delik gibi bekliyordu.Kapana kısılmış, zincire vurulmuş gibiydim.
'Neyim ben?' diye sordum kendime orada otururken. Tanrının şakalarından biri sadece!
Hayatım şekilsiz, amaçsız, değersiz görünüyordu. Büyüdükçe etrafımda oluşan duvarların arasına hapsolmuştum. Özgür olmayı çok özlüyordum. Zincirlerinden kurtulup kaçmak için can atıyordum."
Ah, insanlar niçin her şeyi anlayamıyorlar? Beş dakika, on dakika, yarım saat kendilerini unutsalar, kendilerini karşılarındakinin yerine koysalar, tam onun gibi -fakat hiç eksiksiz ve tam- onun gibi duysalar, her şey ne kadar yerli yerinde olacak. Hayır! İlla ki zıddiyetler, öfkeler, yanlış anlaşmalar, kıskançlıklar, inatlar, şüpheler, hâkim olmak arzuları...
