Şimdi her zamakinden daha yorgunum dünya.. şu hayata hiçbir yönümle yakışmamış birisi olarak yorgunum. Bir yaraya günlerce ağlamamış birisi olarak yorgunum. Terlemiş mi diye hiç sırtı kontrol edilmeyen çocuk kadar küskünüm bu hayata ama aynı zamanda o çocuğum ben.
Afili bir ölüm paklar beni bu hayattan.
Yoksul çocuğuydun sen benim 23 Nisan sabahımın
Şiir okutmadım sana, folklor oynatmadım.
Yoksulluk diyorum,
O an,
Ucuz lafların çalılarına takılıyor şiirimin elbiseleri.
Sen tuz ol en iyisi sevgilim
Ben ekmekle duruma müdahale edeyim.
Bırak hazır soyunmuşken
Kuru öksürüğüne elma kabuğu ve tarçın tavsiye edeyim
Tasfiye ettiler beni kediler aralarından
Yâr olmaz bundan sonra sarmandan sana.
Beni tasviye ve tavsiye arasında karışıklıkta
Müsait bir yerde bırak sevgilim
Hem otuzumu geçtim azıcık
Gerisini ben yürürüm artık.
Çizgili olsun, buruşsun yüzü,
Şiirlerim için yaşlanma etkileri geciktirici krem kullanmayacağım.