Uğur
@Martin1910
büyük çöküntü ve melankoli anları dışında neşeli
Ankara
1993
186 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekliği kazandık ama düşleri kaybettik. Artık ağacın altına yatıp ayak başparmağıyla ikinci parmağın arasından göğe bakmıyoruz, yaratıyoruz; maharetli olmak mı istiyorsun, aç ve hayalperest olamazsın, biftek yiyip daima hareket etmen lazımdır
Her bir yanından güç akan bir toplulukta, şayet çok fazla tereddüt etmez ve düşünmezseniz her yol sizi sağlam bir hedefe ulaştırır. Ulaşılacak hedeflerin aralarında kısa boşluklar olsa da nihayetinde hayat dediğimiz şey de kısadır, bu şekilde hayat döngüsü içinde azami miktarda şeye ulaşım sağlanır, zaten insanın da mutlu olmak için bundan fazlasına ihtiyacı yoktur; çünkü insanın ruhunu şekillendiren şeyler ulaşabildiği hedeflerdir; nitekim tatmin olmadan mütemadiyen istenen şeyler ruhu eğip büker; mutluluk için önemli olan, insanın ne istediği değil istediği şeye ulaşmasıdır
Aşkın da dinî ve tehlikeli tecrübelerden biri olduğunu söyledi, çünkü aşk, insanı aklın kucağından çekip alır ve onu gerçek anlamda ayakları yere basmayan bir şeye dönüştürürdü
Günümüzde inanılmaz sayıda insan inanılmaz sayıda başka insanla üzücü bir zıtlık içinde bulunduğunu hissediyor. İnsanın, kendi muhiti dışında yaşayan insanlara hiç güven duymaması, yani sadece bir Cermen'in bir Yahudi'yi değil bir futbol oyuncusunun bir piyanisti de anlaşılmaz ve aşağılık bir varlık sayması, kültürün temel niteliklerinden biri olmuş
Gün boyu sakince yapacaklarını yapan bir vatandaşın kas performansı günde bir defa muazzam bir ağırlık kaldıran bir atletinkinden bariz biçimde daha yüksektir; bu, fizyolojik açıdan ispatlanmıştır, demek ki toplumdaki toplamları ve bu toplama uygunlukları göz önüne alınınca küçük gündelik işler bile dünyaya, kahramanlık eylemlerinden çok daha fazla enerji göndermektedir; hatta kahramanca bir iş burada âdeta ufacık görünür, tıpkı muazzam bir illüzyonla dağ başına konan bir toz zerresi gibi