təklik nə qədər yaxşı olsada insan bəzən,bəzi hisslər üçün darıxır.
Bəzən darıxır, bəzən inciyir, bəzən əsəbləşir. Əslinde heçkimə ehtiyacı yoxdu. Ama sadecə qısqanır və darıxır, xoşbəxt hisslər üçün darıxır, bəzən bir insanın dərmanı insandır. Bəzən həmin insanlar zəhər olur, tövbə elətdirir, soyudur. Ama o boşluq hissi ən yalnız qaldığın zamanda sancır...