"Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma,ellerinizle?
...
Bir yer var,biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım,duyuyorum;
Anlatamıyorum."
"İnsan en çok kendinden kaçarken yorulurmuş.Ben kendimi bir ağaca asılı hayallerin arasında buldum. Kimse görmedi,kimse duymadı. Çünkü dünya,sadece bağıranları dinleyecek kadar sağırlaşmıştı.Bir kadının hayallerini asması,aslında hayata yeniden tutunma çabasıdır; çünkü bazen ölmeden küllerinden doğamazsın."