Fidan
@MathildaLara
61 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Əlbəttə, doğrudur, bizim hamımız bu və ya digər şəkildə zədə alırıq. Əgər ideal valideynlər, bacı-qardaşlar, qonşular, dostlar arasında yaşamırıqsa, başqa cür ola bilərmi? Bu məqamda elə bir məsələ ortaya çıxır ki, onun həllindən şey asılıdır: biz aldığımız zədəyə necə reaksiya veririk, yəni onunla barışırıq, yoxsa boğuşuruq; o zədə ətrafımızdakılarla münasibətimizdə özünü nə cür göstərir? Bəziləri dözümlü tərpənib həmin zədəni ötüşdürməyə çalışırlar, bəziləri ömrünü oxşar taleyi yaşayanlara köməklik göstərməyə həsr edirlər, bir başqaları isə var qüvvəylə çalışırlar ki, bir daha o cür halla üzləşməsinlər. Bu sonuncular çox amansız olurlar - onlardan uzaq durmaq lazımdır.
Tarix natamam yaddaşla sənəd-sübut qıtlığının üst-üstə düşdüyü məqamdakı əminlik duyğusu ilə yazılır.
O zaman bizə elə gəlirdi ki, hansısa çəpərin arasında qalıb çürüyürük; sərbəst buraxılacağımız anı həsrətlə gözləyirdik. Həmin an gələndə isə həyatımız - elə zamanın özü də - iti bir axınla irəli şütüyəcəkdi. Haradan biləydik ki, dünyaya gələn gündən biz nələrisə qazanmış, nələrisə də itirmişik artıq! Bundan başqa, əgər lap bizi həmin çəpərin arasından buraxsalar da, bu dəfə daha geniş, əvvəl-əvvəl çox da hiss olunmayan yeni bir çəpərin arasına düşəcəyik.
Saniyə əqrəbindən daha hökmlü nəsə varmı? Ancaq ani bir sevinc, yaxud ötəri bir kədər sayəsində anlayırıq ki, əslində, yavaşıyır, zaman xeyli üzüyoladır. O, bəzi duyğuların təsirindən bir başqa hissin təzyiqi ilə sürət götürür, hərdən də elə bil harasa yox olur, amma lap axırda birdəfəlik qeybə çəkilir.