“Gitmek mi zor kalmak mı?” Sorusunun cevabı kesinlikle kalmak. Giden kendisini alıp gidiyor. Bardakta yarım bıraktığı su, yastığa sinen koku, üzerinden çıkarıp bir köşeye fırlattı tişört hep kalana imtihan oluyor.
Senin görünmenle her şey değişivermişti. Demiryolu altındaki geçitten batan güneşe, panoda tren vakitlerini bildiren rakamlardan dama tünemiş martılara, henüz görülmeyen yıldızlardan damağımda kalmış kahve tadına dek her şey. Çok zaman önce içine doğmuş olduğum koşullar ve rastlantılar dünyası bir odaya dönüşmüştü. Artık “ev”deydim.
Uzun ayrılıklardan sonra bile uçsuz bucaksız göğün içinden geri döneceğimiz sizlersiniz, bizleri yorgunluğumuz ve böylesine muhtaç olduğumuz bedenlerinizin üstüne düşen başlarımızın ağırlığından tanıyacaksınız.