Kötü okullar, kibrit çöpü gibidir. Bir dakika kadar etrafını aydınlatır ve sönerler. Halkın zihnindeki karanlık deryanın dağılması için, büyük ve parlak fenerlere ihtiyaç vardır. Ve ben, doğduğum köyde bir aydınlık feneri olmak istiyorum.
İnsanlara düşünmeyi öğretmiyorlar. Hayatın anlamını çözmeyi öğretmiyorlar. Halk ruhunun gücünü hissettiremiyorlar. Ve milyonlarca insan, tıpkı milyonlarca dönüm verimli toprağın el değmeden ıssız bırakılması gibi, kendi haline bırakılıyor.
Bu kitabi bitirdim incecik bir kitap keşke daha uzun olsaydi dedim. Kisaca konusu; ana karakter üniversitede profesör bu basarili kariyerini birakip koyundeki cocuklari egitmek amaciyla profesörlugu bırakıp köye gidiyor gittiği yerde de destekleyeni vs olmuyor yine de kendi kendine çabalıyor.
Öğretmen olarak yetiskinlerden ziyade çocuklarla çalışmayı seviyorum onları etkilemek onlara rol model olmak daha kolay ve daha tatmin edici oldugunu dusunuyorum onlarla biraz bile ilgilenseniz derse ilgileri artiyor sevdigi bir seylerden bahsederseniz size ve dersinize ilgi duyuyorlar. Günümüzde birçok neden dolayi itibarsızlaştırılmaya çalışılsa da da değerli bir meslek.