Mavera Destan

Mavera Destan
@Maveradestan
9.
Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.
Sayfa 35·Kitabı okuyor
Reklam
DÜMEN SUYU
Bütün devrelerin birbirine girdiği bir dünya zamanıydı, viraneydi zahir. Bizi ilmek ilmek sökmüşlerdi, hiçbir şey söktükleri yerde değildi.
Nasıl
Ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an. Gözlerini kapar ve bütun gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan muaf olan bu yeni varoluş halinde kendine sorarsın: Ben kimim Şüpheler olmadan yaşayabilseydim neler yapardım? Haksızlığa uğrama korkusu olmadan yaşayabilseydim? Acıdan korkmadan seve bilseydim? Yarın o tadı nasıl özleyeceğimi düşünmeden, bugünün tadını çıkarabilseydim? Zamanın geçişinden ve sevdiklerimi benden çalabileceğinden korkmamış olsaydım? Evet. Ne yapardım? Kimleri umursardım? Ne için savaşırdım? Hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alırdım? İçimdeki hangi gizemleri çözerdim? Kısacası, nasıl yaşardım?
Kaygı
Kaygı," diye yazmış Kierkegaard, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında, "özgürlüğün verdiği baş dönmesidir."
Sayfa 231·Kitabı okudu
Aşk
Adını andığımda sıcak akıyor bütün nehirler. Dünyayı dolduran sözü dolduran o.
Sayfa 29·Kitabı okudu
Reklam