Tamar
@MaviMimoza
58 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Veysel kendisinden az kabaca bir arkadaşıydı. Sayısız geceler yarı aç, yarı tok birbirlerine sokulup yatmışlardı, rüyada yiyip içerek, rüyada ısınarak...Veysel geçen kış bir mahzende donmuştu. Çopur da yakın bir aşinası ve kendisinden en az 15 yaş büyük bir ayyaştı. Bekar odasında mangalda kömür yakmış ve kömürden zehirlenerek ölmüştü. İkisini de belediyeciler bir eşek arabasına koyup götürmüşler, işte o Aşıklar Mezarlığı'nın alt eteğindeki çürüklüğe gömmüşlerdi. Çürüklük, üzerlerine taş dikilmeyen kimsesizler yeriydi.
Reklam
Şunu da kaydetmek lazımdır ki, o iki yıllık sükun devrinin tasviri zakkum tarlasında dolaştırır insanı, yazılamaz, anlatılamaz.
Hayat her yaşta tatlıdır Petri. Güzel-çirkin, genç ihtiyar, herkes için tatlı.
İçinden '' İnsan işte bu şehirde kaybolabilir ve bir başka insan olarak yeniden doğabilir'' dedi.
Bazen şarkılar, söylemekte zorlandığımız şeylere vesile olur.
Reklam