Bu dünyayı terk etmeden evvel, insanların gözleri devrilir. Bakışları yavaşça, başka tarafa döner. Öyle, birden bire âlem değiştirilmez. Ruh çekilmeye ayak parmaklarından başlar, sonra bacaklar demir gibi olur, soğur. Kalbe sıra gelince, artık gözler başka âlemleri görmeye başlamıştır. Bu dünyayla ilgisi kesilir insanın. En son ağızdan çıkan o son nefese sıra gelir... İnsan söner, sanki hiç yaşamamış gibi...