Onlar bana 'hişşt' diye seslenirler! Çirkin bir takma ad, ama yine de hiç yoktan iyidir. Sessizliği bozan bir ses oluyor hiç olmazsa. Sessizlik yoğun ve çok soğuk. Dört bir yanını kuşattığı zaman çok canın acıyor. Bazen avazım çıkana kadar haykırıyorum. "Kimse yok mu?" diye. Ama sesim içeriye sıkışıp kalıyor. Her seferinde kazanan sessizlik...
"Siz" diyor onlara, "her şeyi ama her şeyi yapabilecek güçtesiniz. Ama bu gücünüzü görmeniz engelleniyor. Nasıl mı? Yalanlarla... sonu gelmez, çatal dilli bir rahibin ağzından çıkan.
Bu ne cüret, birini anlatmak?
Elimde değil, elimizde değil.
Yazıp okudukça Caravaggio değişiyor.
Benim, senin oluyor.
Onu yeniden yeniden yaratıyor, yaşamına hükmedip bizim yapıyoruz.