“Evet, hastayım. Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavallı insanlar, dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda? Siz, sağlık memuru, idare amiri ve bütün hastane güruhunuz; ahlaki bakımdan hepimizden ölçülemeyecek derecede aşağı konuşmasının. Neden burada siz değil de biziz? Mantık bunun neresinde?”
Deniz insana hüzünle karışık umut veren bir sözcük. M. Mungan da böyle düşünmüş olsa gerek: Geçse de yolumuz bozkırlardan denizlere çıkar bütün sokaklar...
Sayfa 77 - Bilge Kültür Sanat yayınları·Kitabı okudu