"Birine yardımcı olmak için illa onunla duygusal bağın olmasına gerek yok," dedi çocuk. " İnsan olmanın özü, her şeyden bir çıkar beklememekte yatıyor."
+ "Oturduğun yerde birinin seni kurtarmasını bekleyemezsin. Bunu yapamazsın."
+" Gözünü aç, biz büyüdük ve acılar da bizimle birlikte büyüdü."
- "Ben bu acıyı kabul etmek istemiyorum."
- " Dünya üzerinde binlerce acı varken,neden en büyük acı bana aitmiş gibi hissediyorum?"
+ " Çünkü herkes öyle hisseder."
- "Ne?"
+ " Her zaman dünya üzerindeki en büyük acı sana aitmiş gibi hissetmek zorundasın, çünkü o acı sana ait ve onu yalnızca sen o şekilde hissedebilirsin. Bir başkasına ver acını, senin gibi hissedebilir mi? Al bir başkasının acısını, onun gibi hissedebilir misin? Her zaman için dünyanın en büyük acısı sana aitmiş gibi hissedeceksin, çünkü o acıyı senden başkası aynı şekilde yaşayamaz. Her acı sahibine göre şekil alır."
- " Çok mu abartıyorum?"
+ " Ayağını masanın bacağına vurmakla, ruhunu bir toprağın altına kendi ellerinle gömmek arasında büyük ve derin bir fark vardır. Ve sen ayağını masanın bacağına vurmadın."
- "Vursaydım daha az acırdı."
+ " Vursaydın acırdı ama bu kadar değil."
+ " Belki güçlüyüm, belki değilim, belki de daha güçlü olabilirim. Önemli olan güçlü olmak değil, güçlü hissetmek."
- "Ne?"
+ "Hissedilmeyen gücün hiçbir anlamı olmuyor da, ondan diyorum."