MavişAnne
@MavisAnne
Adana
51 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Beni Kör Kuyularda ....
Beni Kör Kuyularda
Öyle derin bir cümle ki bazen böyle bi derinliğin sonunu getiremezsin. Anlatmak istediklerin, o an ki halini ifade edişin bu cümle gibi eksik kalmış görünsede her şey onun içinde tamdır esasında.
.
Herkesin içine düştüğü boşluk; kendi acısının derinliği ve yalnızlığının karanlığı kadardır dedim, kendi kendime.
Hangimiz düşmedik ki derin yalnızlıklara...
Eser bir ailenin dağılışını, acılarını ve bu ailenin acılarından kendilerine ticari kapı aralayan; karanlık, merhametsiz ,şeref yoksunu adamları, buna seyir merakindan dolayı tepkisiz kalıp, elinde çekirdekle olanı biteni izleyen toplumu ve gözleri önünde kızı solan çaresiz bir babayı anlatıyor.
Sen hangi diyarın,solan kaçıncı gülüsün diye dedim dedim durdum, Güldiyar'a. Yok hayır duramadım aslında, sonra içime bir kuyu karanlığı düştü ya da ben bir solan Gül ün kuyusuna düştüm
böyle gidip gelirken her satırda, sağı solu, önü arkası, imkanlarla dolu hatta insancıklarla dolu olan bir babaya ve kızına bir merdiven uzatılacak mı diye bekledim durdum. Ama gördüm ki kimse kötülüğün kara bulutları, kendi üzerine dolanıp , değdiğini görmedikçe ona kötülük demiyor. Rahatsız olmuyor. Rahatsız olmadığının, rahatsızlığını dahi duymuyor... Yozlaşmış duygularla bir kuyunun başındalardı insancıklar. sadece bakmak için vardılar. Ben de baktım sonra bize;bu denli kendimizi kaybedip elinde çekirdekle yahut telefonla bir acıyı ya da bir kadının can verişini, bir Gül ün soluşunu izlerken ki hissizliğe, çocuklara uzanan elleri hâlâ kurutamayışımıza baktım.. baktım kaldım işte.
.Çıkarılacak çok dersler var fakat sadece bakmak yetmiyor bir el, bir ses, bir merdiven olmadıktan sonra birilerine, kötüye de iyiye de aynı yüzle baktıktan sonra, nasıl çıkarılır kör kuyularda acısına yatanlar....
Çok rahatsız olarak okudum,
Reklam
Olmayan Kuşlar Varolaydılar (;1000Kitap
Olmayan Kuşlar ı okurken gerçekten var mıdır diye ikileme düşüyorsunuz ;) Olmayan kuşlar, varolaydılar demekten alamadım kendimi
Muhteşem bir hayalgücü.Her kuşun kendine has karekteri ve görselliği çok hoşdu.Şakacı, hüzünlü, neşeli anaç, dostcanlısı, hatta sinirden hızını alamayıp ordan oraya zıplarken kalp krizi geçirebilecek karektere bürümüş bir kuş sergiliyor bizlere Ece Temelkuran. Severek okudum. Kendi karekterime benzerliğiyle beni gülümseten kuş, Minyatür Deve kuşu hani şu sinirden kalp krizi geçirebilecek olan. Bizlere o naif ötüşleriyle yaşamın güzelliğini anlatan, özgürlüğü simgeleyen, uçuşlarıyla hayatın ne kadar kısa olduğunu söyleyen kuş aleminin bu şekilde kaleme alinmış halini okuyun derim.Bir solukta okunacaklardan ertelemeyin️.
“Kuşlar belki de hep uzakta, sadece gözlerimizle sevebileceğimiz bir mesafede kalmalı. En azından biz de uçana, onlarla birlikte gökyüzünde yan yana uçmayı öğrenene kadar. O gün gelinceye kadar kuşları hep başımızı yukarı kaldırarak sevmeliyiz, göklere bakarak. Bizi sevgisiyle göklere baktıran başka ne var ki!”
83 sayfalık kendisi küçük ama muhtevası büyük olan psikolojik tahlilleri gayet başarılı hiç unutulmayacak bir eser. Oyun bir gemide geçiyor; satranç oyununu araç olarak görüp parayı amaç edinmiş Mirko adında bir karekter var. Karşısına öyle bir karekter biçiyor ki yazar ; gerçek hayattaki tüm buhranını, kafasındaki iç çekişmeleri Hitlerin karşısındaki yıldırma politikalarına eyvallah etmeyen sağlam duruşlu benliğini, çizdiği karekter Dr.B ile sahalara çıkarıyor. Satranç Dr.B için bir oyundan daha fazlası desek yeridir.
Tüm psikolojik birikiminin hünerlerini devleştirdiği unutamayacağımız efsane bir eser. Ayrıca daha kitabı sonlandırmadan içimde delice satranç öğrenme ve oynama hissi doğdu eminim birçok okur benim hislerimin ortağı olmuştur (;
Kitaptan Alıntılar
Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım.
•••Ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur.
Görünüşte dünyadan kopuk yaşayanlar içlerinde bambaşka dünyalar yaşatırlar.
