Meyvedar bir ağaca inkılab etmek için kabuğunu terk eden bir çekirdek gibi ben de o bâki meyveleri vermek için bu beka-i dünyevînin kabuğunu bırakmaya nefsimi kandırdım. Nefsimle beraber
حَسْبُنَا اللّٰهُ وَ نِعْمَ الْوَكٖيلُ
onun bekası bize yeter, dedim.